4 maart 2014. Scholenbezoek tweede dag

Dinsdag  4 maart ,

Na een mooie dag bij de Komensky school, leek het erop dat het scholenbezoek van vandaag niet door zou gaan. Gelukkig kregen we gisteravond het goede nieuws dat er toch een school bereid was ons te ontvangen. Het betrof the Forest Park Middle School.

 

Eenmaal aangekomen stond de directrice van de school ons buiten op te wachten.

Omdat dit bezoek op het laatste moment is toegevoegd aan ons bezoek aan Chicago, heeft deze school niet de tijd gehad om een presentatie voor te bereiden. De directrice van de school heeft ons een rondleiding aangeboden, waarbij wij de mogelijkheid kregen om iedereen te bevragen en overal foto’s van te maken.

Bij de hoofdingang waren op de wand duidelijk de waarden te zien: Be safe, Be respectful, Be responsible.

 

De rondleiding begon in de lunchruimte waar de 6th graders aan het lunchen waren. Ook op deze school heeft het district besloten ieder kind te voorzien van een laptop. Anders dan de vorige scholen mogen deze kinderen de laptop niet mee naar huis mochten nemen.

Deze school stond het toe, dat deze kinderen, tijdens de pauze op de laptop mochten werken, spelletjes spelen of filmpjes kijken.

 

De hoofd van de school introduceerde ons aan de kinderen. De kinderen reageerden erg enthousiast en vonden het spannend dat wij helemaal uit Nederland langskwamen om hun school te bezoeken.

We hadden wel een verwondering over hoe de directrice de kinderen tot stilte maande. Misschien had dit te maken met haar vermoedelijk militaire achtergrond.

 

Tijdens de klassenbezoeken is het opvallend hoe open de kinderen zijn  en hoe graag zij antwoord op onze vragen geven.

Tevens valt ons op dat de school de kinderen wil inspireren om het positieve uit zichzelf te halen en kansen te grijpen. Bekende personen zijn op muren van de gang geschilderd met daarbij uitspraken die zij gedaan hebben. Je moet hierbij denken aan bijvoorbeeld voormalige presidenten van Amerika, sporters, wereldverbeteraars, schrijvers, geestelijk leiders en mensen uit hun directe omgeving. Hiernaast hangen overal in de school posters met inspirerende teksten, zoals: “ The best time to study is between yesterday en tomorrow”.

In de klassen is veel visuele ruis, maar de kinderen lijken hier weinig last van te hebben.

Wij  hopen dat de inspirerende teksten en schilderingen hierdoor niet hun doel missen.

 

De school heeft duidelijk twee afdelingen. De jongste twee leeftijdsgroepen hebben een vast klaslokaal en wisselen de vakdocenten per vakgebied, terwijl op de andere afdeling de leerlingen van lokaal wisselen.

 

De school is ongeveer 7 jaar bezig met het werken volgens de PBIS methodiek. Ook hier wordt check in check out gebruikt, om kinderen extra te ondersteunen de gedragsverwachtingen te leren.

Een vraag oproepend systeem wordt hierbij extra gehanteerd. Aan de wand hangt een poster, met daarop voor ieder kind een afbeelding van een emmertje,  die gevuld is met een vaste volgorde van 5 gekleurde kaartjes. Elke kleur geeft aan in welke fase van waarschuwingen  je zit. Naast deze poster staat beschreven wat elke kleur inhoudt. Het laatste kaartje is rood en geeft aan dat de leerling zich moet melden bij de directie. In verband met de gedragsproblematiek, maken zij visueel welke gedragskeuzes kinderen maken. De kinderen moeten zelf het kaartje naar de volgende kleur verplaatsen. Dit heeft als onderliggend doel: Je bent zelf verantwoordelijk voor je gedragskeuze.

De school benadrukt dat het gedrag wordt afgekeurd, maar niet jij als persoon. Elke dag is een nieuwe dag, dus aan het begin van de dag hangen de kaartjes in de oorspronkelijke volgorde. Blauw voorop, rood achteraan. Door dagelijks opnieuw te beginnen is er nog een bijkomend doel: kinderen leren dat je een ander kunt vergeven en niet blijven hangen in fouten die gemaakt zijn.

 

Als de schooldag voor de kinderen is afgelopen, is onze rondleiding voorbij.

De attente directrice loopt helemaal met ons mee naar het treinstation.

Het was weer een inspirerende, leerzame dag.

 

 

 

 

  

 

Advertenties

3 maart 2014, Eerste scholenbezoeken

Onderstaande tekst was al eerder op de site geplaatst, maar helaas niet zichtbaar. Alsnog.

 

Chicago scholenbezoek, 3 maart 2014

Spannend na een dag Chicago zelf ontdekken, vandaag op scholenbezoek. We worden om 8 uur verwacht op het Komensky. Een school voor primair onderwijs. Het betekent dat wij vroeg op moeten. Om 7 uur vertrekken diverse taxi’s richting de school. Op zich al een aparte belevenis. De kosten variëren per taxi. Een verschil in prijs van 20 dollar schijnt hier heel normaal te zijn.

 

Eenmaal op school beginnen wij foto’s te schieten van alles wat met PBIS te maken heeft. Gedragsverwachtingen in de gymzaal, de schoolmatrix, de PBIS-shop, de maanddoelen met beloning in de gang, kortom, een overweldiging in beeld. Het is duidelijk dat PBIS hier volledig geïmplementeerd is. Buiten dat het geïmplementeerd is, is het ook geïntegreerd in de dagelijkse praktijk. De school vraagt zich af hoe zij PBIS kunnen laten zien, want het zit bij hen in alles verweven. Vandaag is een bijzondere dag. Op de eerste schooldag van elke maand is de assembly. Dus ook op 3 maart. Wij vallen met de neus in de boter. Er wordt niet gevraagd om stilte terwijl alle 450 kinderen in de grote gymzaal zitten, maar “Are we quiet.” is voldoende. De rust is daar. De kinderen doen met elkaar en de aanwezigen een belofte aan de Amerikaanse vlag. Hand op het hart, zo hoort het. Daarna wordt om een minuut stilte gevraagd en krijgen alle kinderen de opdracht om na te denken over hun persoonlijke doel voor die dag. De directeur vertelt wat zijn doel voor die dag is.

 

De verwachtingen die deze maand extra in de aandacht staan, worden geïntroduceerd. De film die getoond wordt is bedacht door Special Needs kinderen (extra zorgleerlingen) van een groep. Heel inventief en met een grote glimlach op een ieders gezicht. Maar het is duidelijk waar deze maand extra op gelet en extra geleerd en geoefend wordt. Namelijk de gangen. Dit vanuit data gekozen, maar ook vanuit de wetenschap dat er een toetsweek aankomt. Extra rust in de gangen biedt kinderen de kans om geconcentreerd aan het werk te blijven. Het beloning bij het behalen van de collectieve doelen is dat iedereen een drive-in film mogen zien. De kinderen reageren enthousiast.  De bijeenkomst wordt afgesloten met het opnoemen van de waarden “Be safe, be respectful, be responsible, be a good Komensky-lion ROAR!!!!!”. Tijd om te gaan. Alle volwassenen in de zaal geven het stilteteken en de rust is daar. De kinderen gaan allemaal in de rij staan en volgen hun leerkracht naar de klas. Met een simpel gebaar wordt dit allemaal uitgevoerd.

 

De populatie van deze school bestaat uit 80% uit leerlingen uit een economisch arm milieu en is Hispanic. Diverse formulieren in de school zijn daarom in twee talen opgehangen. Er is ook een tweetalige instroomgroep.

De school is nu 8 jaar bezig en heeft net de golden standard gehaald. Zij zijn zo ver dat er voor de groene, de gele en de rode interventies speciale teams zijn op schoolniveau en op districtniveau. Per niveau is er een coördinator en worden ervaringen gedeeld en routines aangescherpt. Anders dan bij ons. Wij doen het per school, hier is meer vanuit het district bepaald. Ook de keuze voor PBIS als basisbenadering is vanuit het district opgelegd. Opvallend is dat desondanks er veel motivatie is en de school het verhaal draagt.

Systematisch wordt data verzameld. Over absentie, gedrag, te laat komen. Overal wordt op gelet en, waar mogelijk, direct ingevoerd in de computer, telefoon al dan niet met gebruik van Apps of programma’s. Omdat alle leerlingen vanuit het district een I-pad of laptop hebben, is het mogelijk dat alle filmpjes die gemaakt worden in het kader van PBIS, door iedereen herhaald bekeken kunnen worden. Ouders kunnen ook de data van hun kind mee bekijken. Het staat direct online. Zowel voor kinderen als ouders is duidelijk wat de doelen zijn en in hoeverre deze zijn behaald per dag, per week, per maand. De school vergelijkt de data van diverse jaren ook met elkaar. Er is duidelijk aantoonbaar wat het effect is van PBIS.

 

Bij de start van het schooljaar is een algemeen introductieprogramma van alle verwachtingen. Er wordt op locatie verteld/voorgedaan wat de verwachtingen inhouden en waarom het belangrijk is. Daaraan continu koppelen wat de waarden zijn die erbij horen. Leerlingen én leerkrachten worden bij dit programma betrokken. Vervolgens wordt het volgens een jaarcyclus herhaald (maandelijks) geoefend en gevierd. Direct aan het begin van het schooljaar screent de leerkracht zijn groep en geeft daarbij aan welke kinderen in aanmerking komen voor Check In Check Out (CICO). Dit zijn kinderen die moeite hebben met de gedragsverwachtingen. Dit zijn kinderen die óf introvert gedrag vertonen (angstig, stil, teruggetrokken) óf juist aanwezig zijn door grensoverschrijdend gedrag. Beide doelgroepen hebben op dat moment nog extra oefening en aandacht nodig. CICO is een kort moment met een andere leerkracht/medewerker dan hun eigen. Aan het begin van de dag en afgesloten  aan het eind van de dag. Aan het begin zegt de leerling wat zijn/haar doel voor de dag is. Aan het eind van de dag vertelt de leerling of het doel bereikt is. Het wordt ook zichtbaar gemaakt door een klein formulier waar iedere medewerker op kan noteren hoe het met het kind is gegaan en welke beoordeling er voor het gedrag gegeven is. Thuis kan het formulier getoond worden en ondertekend door een van de ouders. Er is dus ook weer een terugkoppeling naar thuis. Als je dit zo leest kan het de indruk wekken dat de tijdsinvestering heel groot is. Het tegendeel is waar. Op de gang gaat de leerling naar de CICO leerkracht en het moment van terugkoppeling duurt maar max. 0,5 minuut. Alleen de eerste keer duurt het wat langer. Er is eerst een kennismaking tussen kind en CICO-leerkracht. Er wordt besproken met leerling én ouders waarom deze interventie belangrijk is. Ouders wordt gevraagd om ook thuis met hun kind over het gedrag op school te praten. Wij hebben het verhaal mogen horen van een vader van een leerling die een CICO had gehad. Deze vader zag het allemaal eerst niet zo zitten, maar na uitleg van de leerkracht was de medewerking daar. Inmiddels is deze leerling uit het programma en vindt het heel jammer. Vader en moeder hebben het nu overgenomen en dagen het kind dagelijks uit om goede keuzes te maken. Het is een basis om ook thuis inhoudelijk positieve gesprekken te voeren en behaalde doelen te vieren.

 

Tijdens de rondleiding worden wij op diverse plekken door kinderen geïnformeerd over waarden en gedragsverwachtingen binnen de school. Voor iedereen is het mogelijk om middels het scannen van QR-codes een instructiefilmpje te downloaden. Handig hoor, dat alle leerlingen een eigen I-pad of laptop hebben.

 

Na de rondleiding was het tijd om door te gaan naar de Middleschool. Daar hebben wij een kort maar krachtige presentatie van leerlingen gehad. Overweldigend was de film met als muziek Michael Jacksons ‘Men in the Mirror’. Wil je de wereld veranderen, dan moet jij ten positieve veranderen. De kinderen op de film hadden ieder een eigen doel gekozen, waaraan zij positief gingen werken. Dit was zichtbaar op hun arm, op een bord of losse tekst.

 

Helaas was de tijd te kort om de hele school te zien. Een korte rondleiding van 10 minuten door de school gaf ons inzicht in wat er in de school en de klassen te zien en te merken was van PBIS. 

Zaterdag 8 maart, de laatste conferentiedag

Vandaag was de laatste conferentiedag met voor ons een workshop van 4 uur. Een bijzondere ervaring.

Coaching en leiderschap gaan niet alleen om het hebben van data, maar om wat je ermee doet en ervoor je moet ervoor zorgen dat data beschikbaar is. Vanuit deze data problemen oplossen.

Als leider moet je een probleem kunnen onderkennen en analyseren. Vanuit data én met visie kun je het probleem dan aanpakken. Het maken van data moet dan een dagelijkse handeling worden/zijn.

Wat moeten wij doen om de resultaten te verhogen? Wat is er voor iedereen nodig om dit te bereiken? Ook hierbij kun je denken aan diverse niveaus in ontwikkeling; wat persoon A nodig heeft om hiermee te werken, hoeft persoon B misschien helemaal niet nodig te hebben.

Op welk niveau dan ook heb je een leider en een coach. Dit is op het niveau van stichting, schoolleider, leerkracht, etc.

 Tijdens de workshop zien we een prachtig voorbeeld om ontwikkeling in schema te zetten. In de voorste kolom de meest gewenste situatie. Daarnaast de niet gewenste situatie en daarachter kun je de ontwikkelfases noteren. Op die manier kun je groei in beeld brengen. Voorbeeld hiervan is:

Meest gewenste situatie

Geheel niet gewenste situatie

Ontwikkeling stap 1

Ontwikkeling stap 2

De afstemmingspiramide wordt op alle gebieden gebruikt, zowel voor gedrag als de  cognitieve vakken

Er wordt niet gewerkt met de afstemmingspiramide

De afstemmingspiramide wordt gebruikt voor gedrag

De afstemmingspiramide wordt gebruikt voor gedrag en 1 hoofdvak (rekenen, taal, spelling, lezen)

Data zijn voor alle stappen in de school de basis om in  ontwikkeling te zijn (zowel in schoolontwikkeling, als individuele ontwikkeling van kinderen)

Data worden niet verzameld

Data worden verzameld, maar van daaruit worden geen conclusies getrokken

Data worden verzameld en, zonder dat er een doorgaande lijn in zit, ‘bij toeval’ gebruikt om in de ontwikkeling tot een volgende stap te komen

In iedere ontwikkelstap moet je je afvragen wat de kansen en bedreigingen zijn om tot de volgende stap te kunnen komen. Wat is ervoor nodig om de bedreigingen om te kunnen zetten in een kans?

Geef mensen de ruimte om in een vergadering ook te kunnen ‘passen’. Het leidt tot een groter veilig gevoel.

 In Florida is een veranderingsproces in 8 stappen vormgegeven. Dit is in het Engels meegegeven. In de komende periode zullen wij dit schema vertalen en nadrukkelijk bekijken of dit schema ook voor ons toepasbaar is. 

Er ligt nog heel wat werk voor ons. In ieder geval zijn wij geïnspireerd geraakt tijdens deze week in Amerika. Vanuit ons enthousiasme zullen wij er wel rekening mee moeten houden dat wij de rest van het team niet gaan overspoelen met alle ideeën en plannen. Een grote verandering begint met een kleine stap. Laten wij dat goed voor ogen houden.

Deze fantastische reis is mede mogelijk gemaakt dankzij het Europees Platform. Voor ons was de subsidie vanuit hun voor ons de kans om te verdiepen in wat wij belangrijk vinden voor alle kinderen.

Dan nu de koffers pakken en op weg naar het vliegveld. Deze positieve ervaring nemen wij mee naar de toekomst.

HET WAS GEWELDIG!!!

Afbeelding

Conferentiedag 2, Een hernieuwde kennismaking en verdieping.

Conferentiedag 2, vrijdag 07-03-2014

Vandaag alweer de tweede conferentiedag met 5 workshops. De wekker gaat vroeg, voor half 7 laat deze van zich horen. Douchen, ontbijten en dan van start. Wij worden blij van de hernieuwde kennismaking met 2 van de grondleggers van PBIS, George Sugai en Rob Horner.

Het levert een herhaling op van kennis èn een verdieping. Wij weten weer waar wij het voor doen!

Simpele boodschappen hebben een enorm effect op een lastige vraag.

Teveel aan werk leidt niet tot effectiviteit. Maak keuzes en de effectiviteit zal groter worden. Dit geldt voor alle gebieden.

Voorwaarde voor kwaliteit van mensen is dat de omgeving deze kwaliteit ook moet hebben. PBIS gaat niet over het creëren van een goede school, het gaat over het creëren van goede kinderen. Daarom leren wij kinderen met negatief gedrag, positief gedrag aan. Het betekent ook dat PBIS niet alleen maar gaat over belonen. Het gaat tevens over interventies uitvoeren die leiden tot beter gedrag. Kinderen die herhaald negatief gedrag vertonen krijgen een andere aanpak dan alleen het belonen bij positief gedrag. Hen worden de gedragsverwachtingen apart aangeleerd.

Het hele systeem vraagt van de volwassenen dat zij leren het anders te doen. Doordat wij volwassenen het anders doen, gaan kinderen het ook anders doen.

De data die wij verzamelen zijn van belang om conclusies te trekken. Niet alleen voor onszelf, maar ook voor de omgeving. Wat leren de data ons? En wat vraagt het dan van de omgeving? Als voorbeeld hiervoor kunnen wij de data van de gangobservaties geven. Wij observeren, concluderen dat wij bijvoorbeeld bij de ‘binnenstem’ de lessen moeten herhalen en delen dit via de nieuwsbrief. Aan ouders wordt dan tevens gevraagd met de kinderen het over dit item te hebben.

Laten wij voor ogen houden dat wij gedrag observeren en daarbij een kind zien. Het gaat over het gedrag, niet over het kind! Dat moeten wij ook altijd duidelijk blijven maken naar de kinderen toe. “Jouw gedrag is vervelend, niet jij als persoon.”  Je vertelt welk gedrag je afwijst, je pleegt een interventie om escalatie te voorkomen. Je grijpt in als deze leerling de ander stoort of afhoudt van het leren. De consequenties voor dit negatieve gedrag, moeten zo goed zijn dat deze leerling het goede gedrag aangeleerd wordt. Het goede gedrag wordt juist beloond en voorkom zo dat je onbewust fout gedrag beloont met aandacht.

Pesten valt onder het rode gedrag. Dit betekent dat je het kind individueel begeleidt om dit gedrag te doen laten afnemen. Betrek de groep door een groene aanpak wel om de juiste houding in het voetlicht te zetten.

PBIS is niet iets aparts. Het moet een onderdeel zijn van het geheel. Het zit overal in verweven.

06-03-2014, Conferentiedag 1; “And the results are……..

Conferentiedag 1: workshops “And the results are…….”

 

Afbeelding

 

Centrale vraag van vandaag is: “Het meest inspirerende van vandaag vind ik……”

Alita, wat is hierop jouw antwoord? Alita vindt de bijeenkomsten met de goeroes het meest inspirerend. De combinatie van de theorie en voorbeelden vanuit de praktijk maakt het voor haar volledig. Het leermoment van Alita is dat zij ervaren heeft dat je jezelf vragen moet stellen, zoals “Hoe wil ik dat de klas eruit ziet qua inrichting, hoe wil ik dat de kinderen mij behandelen, hoe wil ik dat de kinderen een ander behandelen, hoe wil ik dat de kinderen mij herinneren, welke waarden en normen wil ik meegeven, hoe kan ik dan mijn instructie zo veranderen dat ik de kinderen de vaardigheden kan aanleren om eerder gestelde vragen te beantwoorden.” Daarnaast heeft Alita geleerd dat de groene basis op orde moet zijn, willen de gele en rode interventies slagen.

 

Het antwoord van Sander op de centrale vraag is dat hij erg enthousiast is over ‘Effective proces monitoring at tier 3’. Hierbij heeft hij een aantal formulieren gezien die gebruikt kunnen worden om te registreren wat je hebt gezien. Daar haal je dan uit of je aanpak met kinderen ook helpt (werkt het systeem dat je toepast?), je ziet aan de resultaten of er voortgang/groei is bij kinderen. Je kunt ook achterhalen of de inzet van de leerkracht juist is geweest. Dit moet dan wel door meerdere leerkrachten ingevuld worden. Dan kun je dat vergelijken. Het fijne van dit systeem is dat je zelf bepaalt waar je op toetst. Jij bepaalt het observatie-item. Sander: “Ik vind het fijn dat de formulieren online staan en omgezet kunnen worden in het Nederlands. Dit is echt een manier van verrijken!”

 

En dan kruipt Joke achter haar boek vandaan. “Ik ben bevestigd in wat ik wist. Namelijk, je moet weten wat essentieel belangrijk is. Volgens Sugai moet je de essentials weten en in die essentials heel goed zijn. Het verhaal van Wesley Snijder. Hij wilde profvoetballer worden en is zijn leven lang aan het oefenen geweest in het spelen met de bal. Na oefenen, oefenen, oefenen, nog meer oefenen, oefenen en oefenen, tot je expert bent in je vak. Dan kun je bijna instinctief aan het werk.”

 

Ook aan Joop wordt dezelfde vraag gesteld. Hij heeft vandaag echt een moment beleefd waarna hij aan het werk wilde gaan om met concrete zaken aan de gang te gaan. “Ik heb echt een geweldig moment beleefd. Want afspraken maken is een ding, maar deze nakomen en volgen is een tweede. Hierover is bij ons op school nog niet genoeg nagedacht, maar na de eerste workshop van vandaag komt daar verandering in. Er wordt een vragenlijst gemaakt voor de leerkrachten over het leerkrachtgedrag in de klas, die zij zelf kunnen invullen. Een eigen reflectie. Daarnaast zal op het formulier van de flitsbezoeken dezelfde observatievragen toegevoegd worden. Tijdens de flitsbezoeken is PBIS dan tevens een aandachtspunt. Doordat het formulier van de flitsbezoeken aan de leerkrachten wordt teruggegeven, is er direct feedback. Daarop wordt dan van de leerkracht wederom reflectie gevraagd. Het gaat niet over veroordelen/beoordelen. Ik zie de vragen die Joke door studenten heeft laten observeren bij de leerkrachten als mooie aanvulling. Ik wil ermee aan de slag!”

 

 

Aan het eind van de dag is er dan nog een zogenaamde postersessie. Tijdens deze sessie presenteert Anita Blonk een Nederlands boek over PBIS in het voortgezet onderwijs. Dit boek overhandigt zij aan Rob Horner, George Sugai, Tim Lewis en Terry Scott. Op de foto zie je een groot deel van de Nederlandse delegatie samen met eerder genoemden.Afbeelding

5 maart 2014; Op bezoek bij een districtsoverleg

Met een kleine groep staan we klaar om half 9 en vertrekken per taxi naar een district kantoor buiten de stad. We gaan vanmorgen in gesprek met twee externe coaches die samen 27 scholen van het district begeleiden bij de invoering van SWPBS. De staat Illinois ondersteunt districten die kiezen voor de invoering van SWPBS. SWPBS is ingevoerd op 33 % van de scholen.

 

Implementatie van SWPBS is hier 15 jaar geleden gestart. In eerste instantie is gewerkt met een aantal pilot scholen. Zo’n 8 jaar geleden is gekozen voor een meer systematische aanpak op districtniveau. In het directie overleg van het district is door de leidinggevende gevraagd welke vier scholen wilden starten. De ervaringen van deze scholen en de resultaten maken dat andere scholen aanhaken. De resultaten zijn indrukwekkend: slechts 5 % van alle leerlingen heeft een interventie nodig op niveau 2 / 3. Het aantal leerlingen dat is aangemeld voor onderzoek is afgenomen met 66 %. Inmiddels wordt SWPBS ook ingevoerd in de voor- en vroegschoolse educatie, de naschoolse opvang en in bibliotheken. Er wordt gewerkt vanuit een set van 3 gedeelde waarden (veilig, verantwoordelijk, respectvol) en deze waarden worden vertaald naar elke specifieke situatie/ doelgroep. Het maakt dat verschillende instanties vanuit een gezamenlijk kader en gemeenschappelijke taal de leerlingen ondersteunen in de ontwikkeling van sociaal vaardig gedrag.

 

In hoeverre is er draagvlak op schoolniveau voor de invoering van SWPBS als het eerste initiatief komt vanuit het management? Gaan alle scholen ‘zomaar’ akkoord? Dit is zeker niet het geval. Sterker nog, de laatste van de 27 scholen zal komend jaar starten met implementatie van SWPBS. De coaches vertellen dat er geen sprake is (geweest) van ‘moeten’. De scholen hebben zich op enig moment zelf aangemeld. De positieve ervaringen van de collega scholen maken dat andere scholen worden geïnspireerd om aan te sluiten.

 

Binnen het district wordt veel informatie gedeeld en van en met elkaar geleerd via verschillende netwerken. Er is een maandelijks netwerk voor de interne coaches (schoolniveau).  Heeft een school goede resultaten gehaald met een bepaalde aanpak dan wordt deze school bezocht door de collega scholen en wordt de aanpak toegelicht en kennis gedeeld. De externe coaches ontmoeten elkaar in een district overstijgend overleg. Inmiddels is er zoveel kennis opgebouwd binnen het district dat ervaringsdeskundigen worden ingezet op presentaties en trainingen te verzorgen voor scholen op diverse onderdelen.

 

‘Het is ons doel om onszelf langzaam maar zeker overbodig te maken!’ zeggen de externe coaches. De inhoud van het werk van de externe coaches verschuift; steeds meer werkzaamheden worden door de scholen zelf aangestuurd en uitgevoerd. De externe coach is in toenemende mate een kritische vriend  die kritische vragen stelt. Het gaat in mindere mate om het ‘wat’ en het ‘hoe’, die kennis is wel aanwezig. In toenemende mate worden scholen bevraagd op het ‘waartoe’: wat moet het opleveren voor leerlingen en wordt dit resultaat ook daadwerkelijk bereikt? Waar blijkt dit uit?

 

Het is een zeer inspirerende ochtend en geweldig om te horen dat we met ons ‘lerende netwerk van scholen’ een kansrijke weg zijn ingeslagen!  Het geeft inzicht in vervolgstappen. Het roept de vraag op hoe wij onze ervaringskennis kunnen delen met collega-scholen in Amersfoort en omstreken. 

Scholenbezoek 04-03-2014

Dinsdag  4 maart ,

Na een mooie dag bij de Komensky school, leek het erop dat het scholenbezoek van vandaag niet door zou gaan. Gelukkig kregen we gisteravond het goede nieuws dat er toch een school bereid was ons te ontvangen. Het betrof the Forest Park Middle School.

Eenmaal aangekomen stond de directrice van de school ons buiten op te wachten.

Omdat dit bezoek op het laatste moment is toegevoegd aan ons bezoek aan Chicago, heeft deze school niet de tijd gehad om een presentatie voor te bereiden. De directrice van de school heeft ons een rondleiding aangeboden, waarbij wij de mogelijkheid kregen om iedereen te bevragen en overal foto’s van te maken.

Bij de hoofdingang waren op de wand duidelijk de waarden te zien: Be safe, Be respectful, Be responsible.

De rondleiding begon in de lunchruimte waar de 6th graders aan het lunchen waren. Ook op deze school heeft het district besloten ieder kind te voorzien van een laptop. Anders dan de vorige scholen mogen deze kinderen de laptop niet mee naar huis mochten nemen.

Deze school stond het toe, dat deze kinderen, tijdens de pauze op de laptop mochten werken, spelletjes spelen of filmpjes kijken.

De hoofd van de school introduceerde ons aan de kinderen. De kinderen reageerden erg enthousiast en vonden het spannend dat wij helemaal uit Nederland langskwamen om hun school te bezoeken.

We hadden wel een verwondering over hoe de directrice de kinderen tot stilte maande. Misschien had dit te maken met haar vermoedelijk militaire achtergrond.

Tijdens de klassenbezoeken is het opvallend hoe open de kinderen zijn  en hoe graag zij antwoord op onze vragen geven.

Tevens valt ons op dat de school de kinderen wil inspireren om het positieve uit zichzelf te halen en kansen te grijpen. Bekende personen zijn op muren van de gang geschilderd met daarbij uitspraken die zij gedaan hebben. Je moet hierbij denken aan bijvoorbeeld voormalige presidenten van Amerika, sporters, wereldverbeteraars, schrijvers, geestelijk leiders en mensen uit hun directe omgeving. Hiernaast hangen overal in de school posters met inspirerende teksten, zoals: “ The best time to study is between yesterday en tomorrow”.

In de klassen is veel visuele ruis, maar de kinderen lijken hier weinig last van te hebben.

Wij  hopen dat de inspirerende teksten en schilderingen hierdoor niet hun doel missen.

De school heeft duidelijk twee afdelingen. De jongste twee leeftijdsgroepen hebben een vast klaslokaal en wisselen de vakdocenten per vakgebied, terwijl op de andere afdeling de leerlingen van lokaal wisselen.

De school is ongeveer 7 jaar bezig met het werken volgens de PBIS methodiek. Ook hier wordt check in check out gebruikt, om kinderen extra te ondersteunen de gedragsverwachtingen te leren.

Een vraag oproepend systeem wordt hierbij extra gehanteerd. Aan de wand hangt een poster, met daarop voor ieder kind een afbeelding van een emmertje,  die gevuld is met een vaste volgorde van 5 gekleurde kaartjes. Elke kleur geeft aan in welke fase van waarschuwingen  je zit. Naast deze poster staat beschreven wat elke kleur inhoudt. Het laatste kaartje is rood en geeft aan dat de leerling zich moet melden bij de directie. In verband met de gedragsproblematiek, maken zij visueel welke gedragskeuzes kinderen maken. De kinderen moeten zelf het kaartje naar de volgende kleur verplaatsen. Dit heeft als onderliggend doel: Je bent zelf verantwoordelijk voor je gedragskeuze.

De school benadrukt dat het gedrag wordt afgekeurd, maar niet jij als persoon. Elke dag is een nieuwe dag, dus aan het begin van de dag hangen de kaartjes in de oorspronkelijke volgorde. Blauw voorop, rood achteraan. Door dagelijks opnieuw te beginnen is er nog een bijkomend doel: kinderen leren dat je een ander kunt vergeven en niet blijven hangen in fouten die gemaakt zijn.

Als de schooldag voor de kinderen is afgelopen, is onze rondleiding voorbij.

De attente directrice loopt helemaal met ons mee naar het treinstation.

Het was weer een inspirerende, leerzame dag.

IMG_0325 IMG_0327 IMG_0333 IMG_0349 IMG_0360 IMG_0357 IMG_0374